"Kendin yap mı, satın al mı" sorusu genellikle bir özellik karşılaştırması olarak sunulur: tedarikçinin desteklediklerinin ekibin yazabilecekleriyle karşılaştırıldığı bir tablo. Bu çerçeveleme düzenli olarak yanlış cevaba götürür; çünkü sonucu belirleyen sütunlar özellikler değildir. Veriye kimin sahip olduğu, sistem yanlış yaptığında davranışı kimin değiştirebildiği ve on sekiz ay sonra çıkışın ne maliyeti olacağıdır.
Bu kararın yapay zeka versiyonunda ek bir zorluk var. "Satın al" seçeneklerinin çoğu, kendiniz kursanız da kullanacağınız aynı temel modellerin üzerine kurulmuş ince katmanlardır. Yani soru nadiren yetenekle ilgilidir. Çevredeki sistemin - entegrasyon, değerlendirme, izinler, izleme, yükseltme - ne kadarını dışarı verdiğinizle ve avantajınızın tam da orada olup olmadığıyla ilgilidir.
Bu yazı şunları ele alıyor: her seçeneğin gerçek maliyeti nedir, hangisi hangi koşulda doğrudur, orta yol neden bu kadar yaygındır ve kararı baştan başlamadan gözden geçirilebilir şekilde nasıl kurarsınız.
Karşılaştırma Model ile Model Arasında Değil
Tedarikçiler de kurum içi ekipler de genellikle aynı modellere uzanır. Farklı olan, etraflarındaki her şeydir.
Satın alınan çözüm; iş akışını, arayüzü, yaygın sistemlere entegrasyonları ve işletme disiplinini sağlar - izleme, sürümleme ve desteğe başka birinin verdiği cevabı. Başka müşterilerle temas etmiş ve hayatta kalmış bir sistem satın alıyorsunuz.
Kurulan çözüm; tam olarak sizin iş akışınızı, sizin verinizle, sizin izin modelinizle sağlar ve herhangi bir parçasını değiştirme imkânı verir. Aynı zamanda bunların hepsini çalışır tutma yükümlülüğünü de satın alırsınız.
Böyle çerçevelenince dürüst soru "bunu kurabilir miyiz" değildir. Yetkin herhangi bir ekip ilk sürümü kurabilir. Soru şudur: "bunu önümüzdeki üç yıl sahiplenmek istiyor muyuz ve sahiplenmek, harcadığı zamandan daha mı değerli?"
Satın Almanın Doğru Olduğu Durumlar
Yetenek standartsa ve farklılaşma başka yerdeyse satın alın.
Transkripsiyon, çeviri, genel belge OCR'ı, toplantı özeti, kod asistanı ve destek talebi azaltma birer emtia yeteneğidir. Tedarikçi geliştirme maliyetini yüzlerce müşteriye yayar ve aynı problemde kurum içi bir ekipten daha fazla yatırım yapar. Bunları kurmak, genellikle hâlihazırda var olan bir şeyin daha kötü sürümüne ulaşmanın pahalı bir yoludur.
Uyumdan çok zaman önemliyse satın alın. Rakip bir hamleye cevap vermek için bu çeyrek gereken bir yetenek, bir kurulum projesi değildir. Satın alın, kullanıcıların onunla gerçekten ne yaptığını öğrenin ve daha sonra varsayımla değil kanıtla yeniden değerlendirin.
Problem iyi sınırlıysa ve biçim değiştirmesi olası değilse satın alın. Faturaları yapılandırılmış veriye çeviren bir araç, tanımı şirketten şirkete değişmeyen bir problemi çözer. Sizin sürümünüz tedarikçininkine yakınsardı.
İşletme kapasiteniz yoksa satın alın. Üretimde model çalıştırmak izleme, yeniden eğitim kararları, olay müdahalesi ve bir sahip gerektirir. Bu disipline sahip olmayan bir ekip, kurarak bunu edinmez - sadece bakımlı bir aboneliğin yerine bakımsız bir sisteme sahip olur.
Kurmanın Doğru Olduğu Durumlar
Süreç farklılaşmanın kendisiyse kurun. Nasıl risk değerlendirdiğiniz, nasıl muayene ettiğiniz, nasıl önceliklendirdiğiniz veya nasıl fiyatladığınız sizi rakiplerinizden iyi yapan şeyse, bunu bir tedarikçinin genel iş akışına sıkıştırmak avantajı düzler. Tedarikçiler ortalama müşteri için optimize eder; ortalama ise sizin geçmeye çalıştığınız şeydir.
Veriniz varlıksa kurun. Sahip olduğunuz geçmiş veri - yıllara yayılmış etiketli sonuçlar, muayene kayıtları, çözülmüş vakalar - kontrol ettiğiniz bir sistemin içinde daha değerlidir. Tedarikçiye gönderdiğiniz veriyle tam olarak ne yaptığını, ortak modelleri eğitip eğitmediğini ve çıkışta biriken etiketlerinizi alıp alamayacağınızı net sorun. Son sorunun cevabı belirsizse, ürettiğiniz değeri kiralıyorsunuz demektir.
İş akışı gerçekten size özgüyse kurun. Sürecinizin yüzde seksenini karşılayan bir tedarikçi, çoğu zaman kurmaktan pahalıya gelir; çünkü eksik kalan yüzde yirmi, lisans fiyatında hiç görünmeyen manuel işe, tablolara ve istisna yönetimine düşer.
Düzenleme veya veri yerelliği alternatifi kapatıyorsa kurun. Bazı sektörler belirli içeriği kontrollü ortamın dışına gönderemez. Bu kısıt, ekonomi devreye girmeden soruyu karara bağlar.
Ölçekte birim ekonomisi aleyhinize dönüyorsa kurun. Pilotta rahat görünen kullanıcı veya belge başına fiyatlama, hacimde en büyük kalem haline gelebilir. Maliyeti mevcut hacminizle değil, öngörülen hacminizle modelleyin.
Orta Yol Sık Görülen Cevaptır
Sağlam kararların çoğu ikisinden biri değildir. Katmanları ayırır ve her birini bağımsız seçer.
Temel modeli satın alın. Neredeyse hiç kimse model eğitmemeli. Standart araçların bulunduğu altyapı bileşenlerini - vektör veritabanı, gözlemlenebilirlik, orkestrasyon - satın alın. Sürecinizi kodlayan katmanı kurun: kendi külliyatınız üzerinde kendi izin kurallarınızla retrieval, kendi değerlendirme kriterleriniz, kendi yükseltme politikanız, kendi entegrasyonlarınız.
Bu bileşim genellikle her iki uçtan da hem ucuz hem daha savunulabilirdir. Ayrıca bağımlılığı yerelleştirir: bir vektör veritabanı veya model sağlayıcısı değiştirilmesi gerektiğinde, avantajınızı taşıyan kısım etkilenmez.
Bunu mümkün kılan tasarım kuralı, satın alınan her bileşende bir soyutlama sınırı bulundurmaktır. Model sağlayıcısına yapılan çağrılar kod tabanına dağılmak yerine kendi arayüzünüzden geçmelidir. Maliyeti küçüktür ve "bu tedarikçiye mahkûmuz" durumunu planlanabilir bir işe dönüştürür.
Karşılaştırmanın Genellikle Atladıkları
Dört maliyet düzenli olarak tablodan eksiktir ve hepsi, yazarın zaten tercih ettiği seçeneğin lehine çalışır.
Entegrasyon. İki seçenek de sistemlerinize bağlanmayı gerektirir ve bu sıklıkla her ikisinde de en büyük kalemdir. Kimlik modelinize veya veri düzeninize kötü uyan satın alınmış bir araç, onların etrafında tasarlanmış kurulmuş bir sistemden daha pahalıya entegre edilebilir.
Değerlendirme. Sistemin doğru olup olmadığını bilmeniz gerekir ve bu, kendi alanınızdan etiketli bir küme gerektirir. Bu iş her iki durumda da vardır ve tedarikçi karşılaştırmalarına nadiren dahil edilir. Tedarikçinin sistemi sizin verinizde yanlış yaptığında ne olacağını sorun - başvuru hakkınız ne ve ne kadar hızlı değişebiliyor.
Süregelen işletme. Satın almak bunu bir aboneliğe taşır. Kurmak ise insan kaynağı olarak tutar: izleme, yeniden eğitim, olay müdahalesi ve adı belli bir sahip. Karşılaştırma, abonelik maliyetini sıfırla değil, gerçek personel zamanıyla yapmalıdır.
Çıkış. Vazgeçerseniz ne olur? Satın alınan sistemde: veriyi, etiketleri, yapılandırmayı, geçmişi dışa aktarabiliyor musunuz? Kurulan sistemde: yazan kişi ayrılırsa bakımını kim yapıyor? İkisinin de çıkış maliyeti vardır ve hiçbiri özellik tablosunda görünmez.
Kararı Yapılandırmak
Çeyrekler değil haftalar içinde savunulabilir bir cevap üreten bir sıra.
Bunun yapılmaya değmesi için tam olarak neyin doğru olması gerektiğini operasyonel terimlerle yazın - iyileştireceği karar, hacim, kabul edilebilir hata oranı, ulaşması gereken sistemler. Birçok "yap mı satın al mı" tartışması burada biter; çünkü gereksinim, hiçbir seçeneğin değerlendirilemeyeceği kadar belirsiz çıkar.
Yeteneğin emtia mı yoksa farklılaştırıcı mı olduğunu belirleyin. Bir rakip yarın aynısını satın alıp sizinle eşitlenebiliyorsa, bu emtiadır. Satın alın.
Farklılaştırıcıysa parçalara ayırın. Hangi katmanlar emtia - model, depolama, orkestrasyon - ve hangileri avantajınızı taşıyor? Birincisini satın alın, ikincisini kurun.
İki yol için de öngörülen hacimde üç yıllık toplam maliyeti modelleyin; entegrasyon, değerlendirme ve işletme dahil. Çıkış maliyetini açıkça ekleyin.
Sonra öne çıkan seçenek üzerinde önceden tanımlanmış çıkış kriterleriyle sınırlı bir pilot çalıştırın ve hangi sonucun "devam etmemeli" anlamına geleceğini önceden kararlaştırın. Başarısız olamayan bir pilot, değerlendirme değil satın alma formalitesidir.
Kararı Geri Alınabilir Kılmak
Karar bazen yanlış olacak; bu yüzden ucuza değiştirebilme yeteneğini baştan kurun.
Verinizi dışa aktarabileceğiniz bir biçimde, mümkün olduğunca kendi deponuzda tutun; ürettiğiniz etiketler size ait olsun. Değerlendirme setini herhangi bir tedarikçinin aracından bağımsız tutun ki bir alternatifi aynı kıyasla ölçebilesiniz.
Ayrılmanıza izin veren sözleşmeleri tercih edin. Dışa aktarma hakkı olan bir yıllık taahhüt, o hak olmadan üç yıla verilen indirimden değerlidir.
Ve her iki yönde de batık maliyet tuzağından kaçının. Altı ay tüketmiş kurulan bir sistem bu yüzden doğru değildir; sözleşmesine iki yıl kalmış bir tedarikçi de bu yüzden doğru cevap değildir. Başlangıçta bir gözden geçirme noktası belirleyin - bir tarih ve ölçülebilir bir koşul - ki yeniden değerlendirmek başarısızlık itirafı değil, planlanmış bir karar olsun.